Logo zutphensekoerier.nl


Begin jaren vijftig leek het midwinterhoornblazen zo goed als uitgestorven te zijn. Tegenwoordig is de oale roop weer helemaal terug.
Begin jaren vijftig leek het midwinterhoornblazen zo goed als uitgestorven te zijn. Tegenwoordig is de oale roop weer helemaal terug.
Historisch Zutphen

Midwinterhoornblazen

  Historie

Wie ziet en hoort hoeveel er in Oost-Nederland weer op de midwinterhoorn wordt geblazen, ook in steden als Zutphen, kan zich nauwelijks voorstellen dat het gebruik begin jaren vijftig bijna helemaal uitgestorven was.

De boerenjongens kenden het gebruik nog wel van horen zeggen maar hadden het zelf al lang niet meer beoefend. De midwinterhoorns hingen alleen nog als versiering aan de wand. Drie zeer bekende Twenten, Toon Borghoes (musicus-koorleider-dichter-folklorist), Jan Jans (architect) en J.H. Racer Palthe (waard van het bekende eethuis 't Everloo) zaten op een kuieraovond (praatavond) bij elkaar en besloten wat aan de tanende belangstelling voor het midwinterblazen te doen. Naar goed Nederlands gebruik werd een commissie gevormd die de belangstelling weer moest opvijzelen. Heel enthousiast werd in 1953 een wedstrijd uitgeschreven onder de nog schaarse beoefenaars. Het werd een diepe teleurstelling. Van de negentien aangetreden blazers had er maar één de traditionele houten hoorn waaraan hij moeizaam drie tonen wist te ontlokken, terwijl alle andere op ordinaire blikken hoorns alleen maar klanken konden uitstoten. Dat maakte 'den Aole Toon' zo 'hellig' dat hij op een stoel sprong en met zijn breedgerande flambardhoed op het hoofd zijn eerste grote midwinterhoornrede hield die hij begon met 'Volk van Twènte'. Hij sprak van een schande voor onze mooie streek en sprak de profetische woorden: "In Twènte zullen er weer hoorns kommen."
"Aole Toon" heeft gelijkgekregen. Het initiatief van de drie is met succes bekroond al hebben ze zelf alleen het begin er van maar mee mogen maken. Ze stierven alle drie eind jaren zestig, begin jaren zeventig. In 1967 waren er alweer zo'n driehonderd mensen die in de besloten tijd tussen eerste advent en Driekoningen op de houten hoorn bliezen. De enige jongen die in 1953 nog op de houten blies werd overigens wel met de eerste prijs beloond.
Ook in de Achterhoek werd het gebruik gestimuleerd. Zo was er een cursus Midwinterhoornblazen aan de muziekschool van Doetinchem.

Wandelend in het bos hoor je in deze tijd van het jaar soms opeens het geluid van de midwinterhoren. Heel sfeervol. Sommigen beweren dat alleen de tonen sol-do-mi-sol-la-do te halen zijn. In onder meer de omgeving van Denekamp heeft men zich ingezet voor de oude melodie van zo rond 1900.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox