Logo zutphensekoerier.nl


Een ballon met witte confetti, alle woorden die Mas Papo zal schrijven als stadsdichter, wordt boven zijn hoofd kapot geprikt.
Een ballon met witte confetti, alle woorden die Mas Papo zal schrijven als stadsdichter, wordt boven zijn hoofd kapot geprikt.

Mas Papo nieuwe stadsdichter van Zutphen

  Cultuur

Een avond van nieuwelingen, van onbeschreven bladen, was de dichtmanifestatie Stadsdiagonaal donderdagavond in de Buitensociëteit. En van de IJssel. Mas Papo werd er als nieuwe stadsdichter van Zutphen binnengehaald. Anna Wiersma nam na twee jaar afscheid.

door Tim Pardijs / foto: Willem Feith

ZUTPHEN - Er gaat een gerucht van herkenning door het publiek als Papo zijn allereerste Zutphense gedicht voorleest. Het handelt over het zoeken naar een plek in Zutphen, in de Noorderhaven, waar voor de komst van de nieuwe parkeergarage parkeren altijd zo makkelijk was. En in de introductie van een IJssel-gedicht zegt hij een echte rivierman te zijn, om vervolgens voor te dragen: "De IJssel stroomt niet, hij glijdt..."

De 63-jarige auteur werkt nog deels in de ict, waarin hij onder meer door het maken van gebruikershandleidingen de verbinding probeert te leggen tussen de makers en gebruikers van software. En dat geeft hij, als het zaallicht weer is aangegaan, de witte confetti van de huldiging nog in zijn krullende grijze haar, ook als antwoord op de vraag naar zijn plannen als stadsdichter. "Iedereen dicht", stelt Papo, die ook redactiewerk in de poëzie deed, "en ik wil mensen uit de tent lokken meer te schrijven en mensen verbinden door projecten of open podia te organiseren. Dat heb ik ook gedaan in Bernheze toen ik daar gemeentedichter was." Een verschil is er ook met zijn ict-werk, weet Papo. "Een softwarehandleiding mag maar voor een uitleg vatbaar zijn, een gedicht voor meerdere." Papo en zijn partner Sabine Kars, ook dichter, hebben na een roerige tijd in hun leven op zoek naar een nieuwe plek heel Nederland bekeken, voor ze besloten zich vier maanden geleden samen te vestigen in Zutphen. "Het voelt hier goed. Het is een echte stad, maar het voelt ook klein. De mensen zijn hier vriendelijk. Als je bijvoorbeeld een winkel bent, staan ze altijd open een praatje met je te maken." En dat blijkt ook na afloop de feestelijke avond, als Papo vele handen moet schudden.

Achterhoekse passie, overgoten met een muzikaal Zuid-Amerikaans sausje, is de stemming waarmee zangeres Lucy Legeland en dichter des Achterhoeks Jack Weijkamp van Firma Weijland de avond leiden. Een verhaal over een klein onschuldig meisje dat van de IJssel houdt en woorden bewaart, verbeeldt door een witte ballon in handen van Weijkamp, is de opening van de avond. Voor het laatst treedt even later Anna Wiersma als stadsdichter op, met onder meer twee gedichten die spelen aan de IJssel. Haar afscheidsvers heet Landerig en beschrijft hoe ze de brug over gaat om afscheid te nemen, maar: "eens keer ik terug, op andere condities." Voor het afscheid van Wiersma hadden de spreekstalmeesters een ceremonie bedacht, verwijzend naar de titel van Wiersmas stadsgedichtenbundel: Stadsdiagonaal. Wiersma moet over een schuine lijn van zand en bloemen stappen om afscheid te nemen van het ambt. Weijkamp houdt haar hand vast, zoals hij steeds zwierig de afstand tussen het hoge podium en de zaal verkleint, bijvoorbeeld door de kersverse burgemeester Annemieke Vermeulen het podium op te begeleiden.

Vermeulen neemt zonder "een vooraf door anderen geschreven speech", zoals ze zelf benadrukt, het woord, en geeft gelijk een advies aan tout literair Zutphen, aanwezig in de zaal. "Vanavond is er deze stadsdichtersavond, zondag mag ik een gedicht voorlezen tijdens het Poëziecircus in Luxor: zou het niet mooi zijn dit soort evenementen meer samen te organiseren?" Vervolgens neemt ze afscheid van Anna Wiersma. "Het zou ongeloofwaardig zijn hier te vertellen wat we allemaal samen hebben meegemaakt", doelend op haar nog maar dertig dagen jonge burgemeesterschap. "U bent wel de enige stadsdichter die gediend heeft met drie burgemeesters: Arnold Gerritsen, bij wiens afscheid u ook voordroeg, waarnemer Carry Abbenhues en ik." Ze roemt het instituut stadsdichter. "Belangrijke momenten beleef je beter met een stadsdichter. Door een gedicht sta je meer stil bij de tijd."

Andere genomineerden voor het stadsdichterschap waren Niek Hietbrink, Henk Mennes, Eric van Grootel, Wim de Boer en Corrie van Hoogmoed. De jury bestond uit (waarnemend)burgemeester Carry Abbenhues (voorzitter), Hans Heesen  (directeur Filmtheater Luxor), Dietske van den Berg (docent  Baudartius College), Pieter Bas Kempe (dichter) en scheidend stadsdichter Anna Wiersma. Volgens burgemeester Vermeulen was iedereen in het juryberaad het erover eens dat Papo de beste kandidaat was. Woordspelingen maar ook de raadselachtigheid in zijn gedichten maken hem een goede stadsdichter, las Vermeulen uit het juryrapport voor, die ook Papos poetica uit zijn inzending citeerde: "Poëzie moet geen mening verkondigen maar mensen aan het denken zetten."

Presentator Weijkamp doopt Mas Papo tot stadsdichter door boven zijn hoofd de ballon uit de openingsact kapot te prikken. Een regen van maagdelijk witte confetti komt vrij, die de rest van de avond op zijn hoofd liggen blijft.

reageer als eerste
Meer berichten