Foto:
Column Op fietse door Z.

Sneeuw

  Column

In de Deense thriller 'Smilla's gevoel voor sneeuw' heeft de hoofdpersoon een bijzondere relatie met sneeuw. Ze is half Inuit en kan sneeuw lezen. Over de oorspronkelijke bevolking van Groenland wordt beweerd dat zij wel honderd benamingen voor sneeuw hebben. Recent onderzoek toont aan dat die diversiteit sterk is afgenomen.

De noodzaak om achter zeehonden aan te jagen voor levensonderhoud is afgenomen en daarmee ook de behoefte om dat witte spul in al zijn variaties te benoemen. Als fietskoerier in Nederland jaag ik in de winter ook door de sneeuw. Ik onderscheid twee soorten; nat en droog. Indien droog, is het goed fietsen. De natte variant betekent uitkijken. Vorige week trok er een sneeuwfront over Nederland en ervaarde ik beide soorten. Het was dolle pret. Net als Smilla hou ik van sneeuw. Ik lees het minder goed. Regelmatig maakte ik een schuiver in de natte variant. We reageren overspannen op zo'n frontje. Het KNMI strooit met waarschuwingscodes. De media duiken er gretig in. Werkend Nederland wordt gemaand thuis te blijven. Vanachter de laptop in de huiskamer wordt er weemoedig naar de witte winterpracht in de achtertuin gekeken. Een enkeling waagt zich tijdens de pauze naar buiten en gooit stoer een sneeuwbal tegen de achterruit. Het geeft ook iets prijs over onze sociaal maatschappelijke verhoudingen. "Bekijk het maar!" roept de man met sneeuwschuiver naar zijn vrouw, ''ik doe de stoep van de buren niet, zij pakken ook nooit onze webshoppakketjes aan als wij niet thuis zijn." In een buurtpreventie-app gaat het bericht rond dat het dak van buurtgenoot X verdacht sneeuwvrij is. Een half uurtje later vliegt een politiehelikopter over zijn plantagewoning. Op zwabberende fietse door Z. zie ik in de straten de diverse patronen. Op de Vordensebinnenweg in het door Z. geannexeerde dorp W. zie ik dat er slechts voor één huis de stoep van sneeuw is ontdaan. Op het moment dat ik daar conclusies aan wil verbinden zie ik dat uit het betreffende huis een man met zijn sneeuwschuiver naar buiten komt gelopen richting buurman die in afwachting staat om het werk over te nemen. Geen Trumpiaanse zelfzuchtigheid maar ouderwets warme gemeenschapzin op zijn Ruttens, strijdend tegen het extremistische witte gevaar dat maar één benaming kent: sneeuw!

Benno Geerlings 

Meer berichten