Foto: Tim Pardijs
Column Tole Bobbink

Onderhandeling

  Column

'Een vrouw moet zich mooi voelen,' zegt Lotje wanneer we voor de deur van de trimsalon staan. We zijn in onderhandeling over het kapsel dat ze krijgt. 'Als ik met een geschoren coupe door de stad loop, krijg ik minder aandacht dan zo'n kleine hazewindhond. Daar kan ik niet mee omgaan. Ik ben nou eenmaal gewend aan een bepaalde hoeveelheid aandacht. Dat kun je me niet afnemen. Als je me laat scheren, doe je dat uit eigenbelang. Ik heb de gesprekken tussen jou en je vriendin wel gehoord. Het huis is vies. Het stinkt naar hond, overal ligt zand en in mijn haren heb ik takjes uit het bos. Je denkt dat ik niet alle woorden versta die jullie zeggen, maar ik begrijp meer dan je denkt. Ik reageer misschien alleen op de commando's, net zoals jij reageert op de commando's van je vriendin, maar ik heb het allemaal door.

Waarom denk je anders dat ik de kamer uitloop als jullie ruzie maken? Goed, ik weet dat ik vol zit met klitten en dat ik zand mee het huis in neem, maar waarom moet ik gestraft worden voor iets dat jij nalaat te doen? Als jij me vaker borstelt en onder de douche zet - waar ik overigens nooit tegen protesteer - dan zou ik gewoon mijn krullen kunnen houden. Echt, als ik geschoren word, zie ik eruit als een hazewindhond en ik krijg de indruk dat je niet begrijpt wat de consequenties daarvan zijn. Een hazewindhond krijgt medelijden. Hij is mager, rilt van de kou en moet soms een truitje aan. Alsof hij ziek is. Als ik met mijn lange krullen door de stad loop, krijg ik sjans. Begrijp je het verschil tussen medelijden en sjans? Volgens mij niet.'

Lotje gaat met de rug naar de deur toe zitten. 'Volgens de grondwet heb ik recht op onaantastbaarheid van mijn lichaam. Ik weiger daarom naar binnen te gaan.'

Meer berichten




Shopbox