Logo zutphensekoerier.nl


Freestyle rap bij Hobbemakade.
Freestyle rap bij Hobbemakade. (Foto: )
Op fietse door Z Op fietse door Z.

Rock on

  Column

Ik ben een kind van rock & roll. Gewiegd en gepuberd op het ritme van de vierkwartsmaat en drie tot vier akkoorden schema's. Opgevoed en verwend door mijn rockende helden. Ik koketteerde met ze, in mijn geval specifiek met Ome Herman Brood. Het was meer dan de muziek alleen, het betrof de complete levensstijl. Gelukkig bleef het bij een flirt langs het randje.

Door Benno Geerlings

De mateloze opwinding en extase zijn inmiddels gedimd, de liefde voor de muziekstijl is gebleven. Herman is al lang dood. Ik leef nog.

Samen met partner K. breng ik regelmatig een avondje door luisterend naar al het moois dat de tweede helft van de vorige eeuw op rockgebied heeft voortgebracht. Bandjes en solisten. De nieuwe populaire muziekstijlen doen me niets; rap, hiphop, techno. Zo hoort het ook.

Een neef is dit studiejaar begonnen aan een produceropleiding op de Herman Brood Academie in Utrecht. Herman Brood, die naam zegt hem vaag nog wat, maar een zaterdagnacht spendeert hij liever in een studio achter zijn mix-set dan in een zweterig oefenkeldertje met een bandje. Net als zijn vader kan hij uitstekend drummen, speelt piano maar heeft hij zich volledig gestort op de elektronische muziek.

Natuurlijk vind ik het zonde dat hij niet liever in een rockbandje speelt, dat hij niet die kant van de opleiding doet. Hij is daar duidelijk in; dat gedoe met bandjes heeft zijn langste tijd gehad. Het gaat om de beats en kicks die je uit een kastje trekt. Het is genoeg geweest met dat gehannes met echte snaren en basedrums. Het levert soms vermakelijke discussies op tussen ooms en neef.

Op fietse door Z. zie ik in het parkje bij de Hobbemakade een groepje jongens bij een bankje staan. Ze rappen. Ook zij hebben de traditie van de analoge ritmes lang achter zich gelaten. Cliff en Ersin rappen, Bryan verzorgt de beats op zijn smartphone. Ze doen aan freestyle. Ze zijn bevlogen en praten met passie over hun muziek, die de mijne niet is. Maar ik begrijp het wel. Waar anderen misschien een groepje lastige hangjongeren zien, zie ik rappers die creatief bezig zijn met muziek, hun muziek. Mijn neef en deze jongens gaan verder waar ik gestopt ben. Leef de droom van opwinding en extase en verontrust de ouderen. Rock on!        

Meer berichten




Wat vindt u?

Roetveegpiet of niet?



Reageren!

Shopbox