Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Column Tole Bobbink

Pappenheimers

  Column

Lotje is door mijn vriendin en mij verwend. Ze krijgt restjes van het aanrecht: oude crackers, kapjes van boterhammen, kontjes van het stokbrood. Dat soort dingen.

De laatste tijd eet ze niet meer haar eigen eten, omdat ze, als ze maar lang genoeg wacht, toch wel eten van het aanrecht krijgt. Tot ik op een dag besluit niks meer te geven.

Niet lang nadat ik dat besluit genomen heb, komt ze naast me staan en kijkt omhoog. 'Wat heb je in je mond?'

'Brood met kaas en mosterd.'

'Mag ik het brood? Dan neem jij de kaas en mosterd.'

'Nee, je krijgt niks meer. Je bedelt teveel.'

'Jij eet toch ook niet van die brokjes?'

'En volgens die vergelijking zou jij ook niet van mijn voedsel hoeven eten. Je piept tegenwoordig zelfs al wanneer je niet snel genoeg je kontje krijgt.'

'Ja, ik krijg er keelpijn van.'

'Maak er maar een geintje van, maar het is net of we een vogel in huis hebben.'

'Ja, maak jíj er maar een geintje van. Weet je, jij hebt mij afhankelijk van je gemaakt en nu stop je ineens met voeren? Dat is pedagogisch niet verantwoord.'

'Je bedoelt dat het kynologisch onverantwoord is, neem ik aan? En ja, dat weet ik. Ik ben een slecht baasje, want ik heb je te veel verwend. Dat patroon gaan we doorbreken en dat betekent dat je eerst heel hard je best gaat doen om het patroon te behouden, maar daar ben ik niet gevoelig voor. Ik doorzie jou.'

'Ah, nog een keer een beetje verwennen. Een klein kontje maar. Dan hoef ik nooit meer wat te hebben en eet ik altijd mijn eigen voer.'

'Ik geef je niks meer. En trouwens: je gaat ook niet meer netjes in je mand zitten, je begint gewoon te piepen om brood als ik in de keuken bezig ben.'

'Eerst maar eens zien of je wat geeft, dan ga ik weer netjes in de mand zitten. Ik ken mijn pappenheimers.'

Meer berichten




Wat vindt u?

Roetveegpiet of niet?



Reageren!

Shopbox