Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs

Column Tobe: Verjaardag

  Column

Lotje en ik staan in de tuin en hebben een gesprek zoals we dat de laatste tijd wel vaker hebben.

'Ik hoef niet aan de riem,' zegt ze eigenwijs, 'ik ben 1 geworden, ik kan nu wel los lopen.'

'En dat je dan steeds een stukje verder rent, zo ver dat je zogenaamd mijn fluitje niet meer hoort? Nee, dat doen we niet, ik heb vandaag geen zin in rennen.'

'Hoezo geen zin in rennen?' reageert Lotje verbaasd, 'gaan we geen leuke dingen doen? Het is mijn verjaardag.'

Het is even stil en als ik de lijn heb aangeklikt, kijkt Lotje demonstratief van me weg.

'En die nieuwe brokken vind ik ook maar niks.'

'Die heb je omdat je te oud bent geworden voor puppybrokken. Zijn ze niet lekker?'

'Te oud voor puppybrokken? Nou en. Ik vond ze lekker.'

'Waarom ben je zo opstandig vandaag, ben je niet blij?'

'Ik word oud en kan steeds meer doen, maar de brokken die ik lekker vind mag ik ineens niet meer eten. Alleen maar omdat ik een dag ouder ben dan gister. Wat gebeurt er als ik ze blijf eten?'

Ik kijk haar aan en weet zo gauw niet wat ik moet zeggen.

'Als je niet weet waarom ik ze niet meer mag, dan kan ik ze toch gewoon nog eten? Als je er geen goede reden voor hebt, had je het niet hoeven veranderen.'

Omdat het een vermoeiende discussie is, probeer ik haar af te leiden met een ander onderwerp. 'Omdat je jarig bent vandaag, mag je kiezen wat je wilt eten.'

'Mijn oude brokken,' zegt ze.

Ik zucht. 'Dat kan niet. Die zijn op.'

'Ik mag toch kiezen wat ik wil eten? Ik kies mijn oude brokken.'

'Wat dacht je van je nieuwe brokken met een stukje vis. En een stukje witbrood?'

'Nee, mijn oude brokken. En niet oude brokken uit de kast vissen, gewoon mijn oude brokken, nieuw uit de winkel.'

'Goed,' zeg ik, 'dan gaan we nu naar de winkel. Maar alleen omdat je jarig bent, morgen gewoon je nieuwe brokken eten.' Kwispelend loopt ze naar de auto. Ik voorzie morgen dezelfde discussie.

Meer berichten


Shopbox