Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Klikker

  Column

Lotje zit niet meer op de hondenschool, omdat ze zich in gezelschap van anderen niet goed kan concentreren. Ze is een hoogbegaafde, hoogsensitieve hond met een aandachtsstoornis, ze heeft ADHD en is ook nog eens dyslectisch - want ze kan niet lezen.

Omdat ze niet meer op school zit, geef ik haar thuis les. Zo ook vandaag. We zitten samen in de tuin. Ik op de bank, zij op het grind. Ik heb de klikker in mijn hand en ze staart afwisselend naar mijn hand en mijn broekzak.

De klikker is een apparaat om een hond mee te trainen, maar Lotje ziet het als haar snoepautomaat. Denk ik. Want zodra de klikker tevoorschijn komt, kijkt ze of ik iets uit mijn broekzak haal.

Als ik mijn hand openhoud, kijkt ze er even naar en tikt hem voorzichtig aan.

Ik klik met de klikker en zeg: 'Goed zo, Lotje.' Ze kijkt me aan en eet het snoepje.

'Nog een keer,' zeg ik en presenteer opnieuw mijn hand. Ze tikt ertegenaan en kijkt naar mijn broekzak. Het geluid van de klikker lijkt ze niet te horen. Als ik een derde keer mijn hand openhoud, verandert haar uitdrukking. Ze staart me verveeld aan en kijkt dan de andere kant op. Ze hoort me praten, maar de paarden in de wei zijn leuker. Ik vraag het nog een keer. Ze tikt heel langzaam mijn hand aan, hoeft het beloningssnoepje niet en kijkt weer naar de paarden.

En dus zit ik, om de aandacht van Lotje vast te kunnen houden, in een prikkelarme omgeving. De kelderkast. In plaats van elektrisch licht, brandt er een kaars. Het is er donker en stil. Lotje kijkt me aan. 'Wat doen we hier, ik verveel me.'

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox