Column De vijf jaargetijden, bijdrage Tiana Wilhelm, directeur Musea Zutphen.
Column De vijf jaargetijden, bijdrage Tiana Wilhelm, directeur Musea Zutphen. (Foto: )
Column De vijf jaargetijden

Vijf Jaargetijden: 'Onbegrijpelijk mooi'

  Column

Vanochtend moest ik glimlachen om een strip van illustrator Pieter Geenen. Regelmatig behandelt hij een zogenaamd 'Weetje van de week'.

Dit keer ging het om 'Ouders van artistieke kinderen'. In vier illustraties laat hij wanhopige ouders aan het woord waarvan de kinderen een creatief beroep beoefenen. In het laatste plaatje snikt een moeder: "Mijn zoon schrijft gedichten!" Waarop een vader antwoordt: "Kom, kom, niet zo dramatisch mevrouw. Mijn dochter maakt INSTALLATIES!!" Bij een toehoorder rijzen de haren te berge terwijl zij een geschrokken "NEEN!" slaakt. Bovenin staat: 'Herkenbaar? Bel of mail Contactgroep Creativiteit en Ouderschap. Het 'verschrikkelijke lot' van de ouders werd door de moeder eerder samengevat met: "Je kind wil iets zeggen, maar je kunt hem niet begrijpen!!"
De heftige reacties van de ouders in Geenens strip lijken overtrokken; toch herken ik ze wel. Gedichten, moderne dans, hedendaagse kunst, ze zijn zeker niet ieders cup of tea. Dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Ik vind het alleen jammer als die weerstand, of soms zelfs weerzin, er al op voorhand is. Moet je altijd weten waar een culturele uiting 'over gaat' om het te kunnen waarderen? En is 'weten' het juiste (werk)woord? Werkt dat bij muziek ook zo?
Klaarblijkelijk is het niet nodig om de tekst van een liedje te verstaan om geraakt te worden door de emotie die eruit spreekt. Denk aan de Eurovisie Songfestivalwinnaar van vorig jaar. De Portugees Salvador Sobral won overtuigend – zonder dansers, ingewikkelde decors of een spectaculair kostuum – met een klein liedje: 'Amar pelos dois'. Waarschijnlijk beheerst u, net als ik, het Portugees niet. Toch begreep ik dat het liedje over een verloren liefde ging. Dat wist ik niet, dat voelde ik. De ervaring om te voelen waar iets over gaat, vind ik onbegrijpelijk mooi. Niet alles is met het verstand te doorgronden, niet alles vergt ervaring, niet alles wat vreemd is, moet gewantrouwd. Of het nu gaat om gedichten, choreografieën, installaties (INSTALLLATIES!!), of mensen.
Sinds kort ben ik toegetreden tot het bestuur van Dichter bij Zutphen, dat zich er elke twee jaar voor beijverd om een nieuwe stadsdichter te vinden. Het is de bedoeling dat hun gedichten u even op het andere been zetten en betrekken bij de Zutphense samenleving. Ik hoop dat zij u doen nadenken, maar ook doen meevoelen.
Volgende maand schrijft Hans Heesen, directeur van filmtheater Luxor, op deze plek.

Meer berichten