Logo zutphensekoerier.nl


Foto:
Op fietse door Z.

Op fietse door Z.: Postcodeloterij, bankgiroloterij, staatsloterij: Ik doe graag mee

  Column

Is hebzucht eigen aan de mens? Ik denk het wel; zodra je bewust wordt van feit dat iemand anders meer heeft dan jij gaat het mis. Nou ja mis, volgens het kapitalistische geloof gaat het dan juist goed. Meer is God.

Door Benno Geerlings

Postcodeloterij, bankgiroloterij, staatsloterij; Ik doe er graag aan mee. Mijn partner K. kan de verleiding eenvoudig weerstaan. Ze gelooft niet dat gewonnen geld je levensgeluk vergroot. Toen wij gingen samenwonen vond zij dat ik moest stoppen met die gekkigheid. Ik bracht in dat de loterijen waar ik aan deelnam een groot deel van de opbrengsten weggeven aan goede doelen. Dan gooi je dat geld voortaan maar in een collectebus, was haar antwoord.
Voordat ik mijn levensgeluk bij K. vond droomde ik van grote, geblindeerde cheques die door Gaston of Martijn voor mijn ogen werden onthuld. Noppes, niks, nada; nooit won ik een substantieel geldbedrag. Ik heb wel eens een beker Ben & Jerry's gewonnen of een gratis museumkaart. Slechts kortstondig geluk als je houdt van het eten van vanille-ijs met brokken rauw deeg of in extase kan raken door het kijken naar vaag geschilderde zonnebloemen. Toen ik nog deelnam kon ik mij wel ergeren aan de mailings die mij probeerden over te halen nog meer geld aan hen te besteden dan ik al deed. Valse beloftes in goud gekleurde enveloppen. Naast de goede doelen gaat een nog groter deel van de opbrengst naar de misleidende direct-marketingafdeling van de goksyndicaten. De ergernis hield mij niet tegen.
Op de Zaadmarkt staan twee studenten in oranje windjack van onze nationale loterij te draaien aan een rad van fortuin. Ze houden passanten aan en vragen ze een gokje te wagen met de belofte van gratis loten als het rad op de juiste plek stopt. Voor Coen en Rien gelden mijn ergernissen over de opdringerige marketing niet. Zij 'winnen' elke maand een gegarandeerd bedrag door de droom te verkopen. Zij zien zichzelf niet op fietse in een lycra uniform door Z. razen om brood op de plank te krijgen. Waarom werken in het zweet des aanschijns als het ook met een zwiep van het rad kan.
Na een zware rit met volle bak denk ik wel eens even vooruit. Zie ik mezelf relaxed zitten in de gemeenschapsruimte van het aanleunwoningencomplex. Dikke stift in aanslag en cijferkaartje voor mijn neus. Borreltje op tafel en aankruisen maar. Bingo!

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox