Logo zutphensekoerier.nl


Op het plein word ik aangenaam getroffen door de aanwezigheid van vele gekleurde Hollandsche opoe-fietsen.
Op het plein word ik aangenaam getroffen door de aanwezigheid van vele gekleurde Hollandsche opoe-fietsen. (Foto: Benno Geerlings)
Op fietse door Z.

Op fietse in Jakarta

  Column

Handel zit ons Nederlanders in het bloed. Daar schieten we nog wel eens in door. Meer, meer, meer.

Door Benno Geerlings

Z. Is een Hanzestad. De Duitse en Oost-Nederlandse Hanzesteden wilden in de middeleeuwen monopolieposities in de handel in Europa bereiken, met name Noord-Europa. Eind 16e eeuw stortte de boel in en startte de opkomst van de V.O.C., het nog meer ambitieuze Hollandsche broertje van de Hanze. Zij gingen voor globale monopolieposities, het was varen naar de Oost en veroveren geblazen.

Het is nog niet zo lang geleden dat toenmalig ministerpresident Balkenende te kennen gaf dat ons land wel iets van die gouwe ouwe V.OC.-mentaliteit zou kunnen gebruiken.

Momenteel bevind ik mij op de Banda eilanden, onderdeel van de Zuid-Molukken in Indonesië. Ik schrijf dit stukje zittend op het terras van ons hotel, met uitzicht op de ruïnes van een V.O.C.-fort. Op de Banda eilanden werd in 1621 bijna de gehele lokale bevolking afgeslacht en verdreven door diezelfde V.O.C. Alleen op deze eilanden groeide de nootmuskaat, en wij wilden daar letterlijk en exclusief alle vruchten van plukken. De lokale bevolking was het daarmee niet eens, maar dank zij de V.O.C.-mentaliteit werd dat bezwaar snel overwonnen. Was getekend: Gouverneur Generaal Jan Pieterszoon Coen. Ik geloof dat er her en der nog wel wat straten in Nederland naar hem zijn vernoemd en dat er ook nog een standbeeld in Hoorn staat.

We horen de gruwelijke verhalen van de lokale gids Agil op het eiland Ai, zonder wrok verteld. De schaamte over de acties van onze ondernemende voorvaderen wordt slechts door hem beantwoord met een bescheiden glimlach. Ik gun Balkenende een reisje naar Banda.

In Jakarta van waaruit onze reis naar de Molukken begon, zijn de overblijfselen van de V.O.C. ook nog volop aanwezig. Op het Fathahillah plein drink ik met partner K. een kopje 'kopie' in het koloniale café Batavia. Op het plein zelf word ik aangenaam getroffen door de aanwezigheid van vele gekleurde Hollandsche opoe-fietsen. De Indonesiërs lijken ook hier geen wrok te hebben jegens de 'bule' van Belanda. Tegen betaling mag je een rondje fietsen over het plein. Op een goede manier geld verdienen aan een pijnlijk verleden.

Binnenkort ben ik weer fietskoerier, ondernemer in Z. Zonder V.O.C.-mentaliteit; op fietse verover je de wereld niet.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox