Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Kerstkaart

  Column

Een pup in huis is geweldig. Ik blijf het zeggen. Ze is met vijftien weken zindelijk, althans zo gedraagt ze zich al, ze is niet bang voor de bench en ze heeft geen voedselnijd. Het enige probleem is, dat ze de wereld om haar heen ontdekt met haar neus en tanden. Aan alles wordt geroken en als het niet direct een vieze geur heeft, sleept ze het mee naar de bench om er daar op te kunnen kauwen.

Hier hebben mijn vriendin en ik ons leven op aangepast. We leggen niks meer op de grond wat ons dierbaar is. Laptops, schoenen of een afkoelend strijkijzer, alles ligt op de vijfde traptree, achter het traphekje. De ballen in de kerstboom hangen alleen nog in de top, omdat we anders continu kerstballen uit haar bench moeten graaien. En hoe groter ze wordt, hoe hoger ze hangen.

'We leggen niets meer op de grond
wat ons dierbaar is'

Wat doen trotse eigenaren van een puppy? Hetzelfde als trotse ouders van een kind. Ze zetten hem of haar op de kerstkaart. Met mooi gekamde haren laten we haar, met een dennentakje in haar bek, onder de kerstboom zitten en doen we onze uiterste best het kwispelende beestje in de lens te laten kijken.

Omdat er in de laatste dagen voor Kerst nog een kast gebouwd en geschilderd moest worden, werd het een spoedklus. In volle vaart bouwen en schilderen. Lotje liep met elke beweging van de verfroller mee en drukte regelmatig haar neus tegen de natte verf. Ze gleed uit over de kranten waar de verfbak op stond en viel met haar kop tegen de kast aan.

Het thema van onze kerstkaart is dan ook "verwilderde Kerst". Met bloeddoorlopen ogen, een witte verfkop (RAL 9010) en een dennentak in haar bek, staat ze grijnzend op de kerstkaart. Wij liggen er, zoals het hoort bij jonge ouders, moe maar voldaan naast.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox