Logo zutphensekoerier.nl


Mijn beste vriend!
Mijn beste vriend! (Foto: Benno Geerlings)
Op fietse door Z.

Fietserverschrikker

  Column

Smeris, diender, wout, blauwe pet, juut, koddebeier, prinsmarij, bromsnor. In mijn jeugdjaren had ik weleens een aanvaring met ze en was het gangbaar om het maar fascisten te vinden, dienaren van het kapitalistische establishment….

Door Benno Geerlings

Tijdens een krakersdemonstratie, een zittende barricade op straat op een koude winterdag, kwam een bezorgde oudere agent ons vragen of het ons wel goed ging, kon hij misschien een kop koffie voor ons halen? Ongehoord schijnheilig gedrag vonden wij het, beschaamd waren we te moeten constateren dat er een gewoon sociaal mens schuil kon gaan onder dat blauwe pak.

Gaandeweg veranderde mijn beeld over hen, in gelijke tred met mijn mensbeeld in het algemeen. Zwart-wit denken levert je structureel niet zo veel op.

Nog steeds ben ik mij bewust van hun aanwezigheid. Nu vooral als fietskoerier. Wij hebben namelijk de reputatie wegpiraten te zijn. Dat ben ik natuurlijk niet. Nou ja, ik wil in mijn haast wel eens vergeten dat ik moet afstappen in de winkelstraten van Z. : Beukerstraat, Turfstraat en Korte Hofstraat. Dat geldt overigens niet voor mij alleen, scholieren en woon-werkverkeer op fietse kiezen er in grote getale ook voor niet af te stappen. Dat leidt tot een kat en muis spel tussen fietser en diender. Collega-fietsers waarschuwen elkaar voor de smeris om de hoek. Talloze malen heb ik scholieren gemaand af te stappen, omdat er verderop een bekeurende juut aan het werk was. Net zo vaak werd ik er om uitgelachen door de pubers. Het lachen verging ze snel een paar honderd meter verderop.

Onbegonnen werk natuurlijk voor de prinsmarij om al die wet-overtredende fietsers te bekeuren. Er zijn domweg te weinig blauwe petten. En eigenlijk vinden we allemaal dat ze wel wat beters zouden kunnen doen dan armlastige scholieren en hardwerkende forenzen bekeuren. Bromsnor moet boeven vangen.

In Z. heeft de gemeente dat blijkbaar ook begrepen, op de Turfstraat staat sinds kort een levensechte polyester wout die de boel in de gaten houdt. Hij bekeurt niet, maar schrikt af. Dat was de bedoeling. Tegenwoordig fietst, ik bedoel loopt iedereen glimlachend langs hem heen. Bordkartonnen arm der wet. Nog steeds is de politie niet mijn beste vriend, maar met deze koddebeier ga ik zelfs met plezier op de foto.

reageer als eerste
Meer berichten