Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Eigen bed

  Column

Met onze nieuwe hond sta ik een paar keer per nacht in de tuin. Kleine hondjes hebben kleine blaasjes en dus maakt ze me om de twee uur wakker om te plassen.

Voor deze taak slaap ik, zo lang als nodig, in de woonkamer op de bank. Lotje, de puppy, legt heel voorzichtig een pootje op de deken en als ik daar niet wakker van word, krijg ik een pootje in het gezicht.


Wanneer ik onder de sterrenhemel de rekensom maak van het aantal keer dat ik haar nog, voordat ze zindelijk is, naar buiten moet brengen voor een plasje, begin ik spontaan te huilen van de uitkomst. Vier keer per nacht is achtentwintig keer per week en aangezien een gemiddelde hond bij week 12 zindelijk is, is dat de aankomende weken 112 keer naar buiten. En het wordt steeds kouder 's nachts.


Dat gaan we dus mooi niet doen, zeg ik hardop tegen niemand in het bijzonder terwijl ik kleine puppypoep van het grindpad raap en in de bosjes gooi. Lotje moet zo snel mogelijk een grotere blaas krijgen. Vier keer per dag geef ik haar een flink plak vlees en de rest van de dag oefen ik 'zitten' en 'kom' en conditioneer ik haar naam. Veel oefenen betekent namelijk veel beloningssnoepjes en dat betekent vervolgens weer meer voedingsstoffen om te groeien.


Wanneer ze na een dutje haar bench uitstapt en zich uitrekt, lijkt ze zichzelf elke keer een beetje groter uit te rekken. Zelf heeft ze het niet door. Ze schat haar eigen lengte en gewicht elke keer opnieuw verkeerd in bij het rennen of springen.
Na twee weken is het dan eindelijk zover. Groot genoeg om haar plas op te houden, kan papa eindelijk een ononderbroken nacht in zijn eigen bed slapen.

1 reactie
Meer berichten