Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Zonder naam

  Column

Mijn vriendin en ik zijn in 't Atrium aanwezig bij de opening van de tentoonstelling van Het Museum voor Ongesigneerde- en Vlooienmarktkunst, kortweg Movk. Een tentoonstelling van een dertigtal schilderijen uit de privé-collectie van Hans Heesen, schilderijen die voorheen alleen te zien zijn geweest op de gelijknamige Facebookpagina van het museum.


Na een weekend verjaardagsvisite en het vermaken van een stuk of acht kinderen, vallen we aan op de witte wijn alsof het heilig water is. Een van de hapjes, zogeheten schoorsteenbrood uit Roemenie, breken we naar Roemeense traditie met de andere aanwezigen.

De schilderijen uit deze collectie dragen geen signatuur of zijn, zoals de naam van de collectie al doet vermoeden, gevonden op een vlooienmarkt. Een dertigtal schilderijen en bijna allemaal van een andere maker. Dat is een carnaval van kunststromingen bij elkaar. Met wijn in de ene hand (na een druk weekend hebben we wel een kalmeringsmiddel verdiend) en een notitieblok in de andere, lopen we de collectie af. Mijn vriendin roept nummers van schilderijen die ze leuk vindt en ik noteer zowel de nummers die ze roept, als de nummers die ik zelf leuk vind. De afspraak is dat als we allebei hetzelfde schilderij leuk vinden, we bij Hans een bod doen en het thuis in de kamer hangen.
Aan het eind van het rondje door het museum, hebben we geen enkel schilderij allebei op ons lijstje staan.
Beteuterd kijken we allebei naar ons lievelingsschilderij.
'Wat nu,' zegt mijn vriendin terwijl ze een nieuw glas wijn van het dienblad pakt.
'Nou,' zeg ik, 'het is zondag vandaag en we hebben met onbekende mensen brood gedeeld en wijn gedronken. We kunnen tevreden op huis aan.'
'Ja,' zegt ze trots. 'En het was beter dan Facebook.'
'Beter dan Facebook,' zeg ik.
We proosten en we lachen en we proosten nog een keer.

reageer als eerste
Meer berichten