Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
De vijf jaargetijden

Een levenslange liefde

  Column

Hans Heesen,
directeur Luxor Theater

Toen op donderdag 4 januari 1973 in Londen de Miss TV Europeverkiezing werd gehouden, was de Britse deelneemster Zoe Spink de grote favoriet. Haar moeder Betty werd in 1949 uitgeroepen tot de mooiste van Engeland, nu was het haar beurt. Ik zat thuis in Zutphen met mijn vader en moeder naar de uitzending te kijken. Ik was 13 en maar matig geïnteresseerd in de levende Barbies die het podium en de catwalk op kwamen lopen. Totdat de Nederlandse kandidate verscheen. Een sprieterige meid met kort rood haar die in tegenstelling tot de anderen niet haar blik quasi-verveeld op nul had staan, maar uitdagend en brutaal in de camera keek. Ze sprankelde! Ze straalde! Ze was geweldig!

Ik voelde – ik was van het ene op het andere moment een kenner geworden – dat de rest wel kon inpakken omdat zij zou gaan winnen. En dat gebeurde ook. Ik had niet opgelet toen ze werd aangekondigd en moest daardoor tot het einde wachten om te horen hoe ze heette. Haar naam zou ik goed in mijn oren knopen, want ik was tot over de oren verliefd. Vanaf dat moment wist ik dat ik voor de televisie wilde werken, en toen zij filmactrice werd dat ik voor de film wilde werken.

Tien jaar geleden ontmoette ik haar. In een café in Amsterdam tekende ze op een bierviltje in een paar nonchalante maar trefzekere lijntjes mijn portret, want behalve actrice was ze ook nog zangeres en kunstenaar geworden. Eronder: 'voor Hans

hartje

' en haar naam: Sylvia Kristel.

Reageer als eerste
Meer berichten