Logo zutphensekoerier.nl


Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Vierkante kilometer

  Column

Mijn opa is een man van weinig woorden. 'Als ik niks te kletsen heb, hou ik mijn mond dicht,' zegt hij regelmatig. Toch heeft hij altijd wat te vertellen wanneer ik bij hem op bezoek kom. Hij is 86 en heeft zijn hele leven in Zutphen gewoond en gewerkt. Sterker nog, alle huizen waar hij ooit in gewoond heeft, hebben op dezelfde vierkante kilometer gestaan.
Het eerste huis dat hij kocht stond op de Voorsterallee. Op het kruispunt waar nu dagelijks honderden auto's en vrachtwagens staan te wachten voor een rood verkeerslicht op de rondweg N348. Op die plek had hij twee huizen naast elkaar. Het voormalige café De eerste stuiver. Zijn ouders woonden in het huis, hij en zijn vrouw in het voormalige kroeggedeelte dat eraan vastzat. Op het stuk grond dat erbij hoorde, had hij honderd fruitbomen, tweehonderd kippen en verschillende soorten groenten.
Toen de gemeente Zutphen de grond nodig had om het kruispunt te bouwen waar we nu met zijn allen gebruik van maken, moest zijn huis ervoor wijken. De gemeente kocht hem uit voor een bedrag dat gelijk stond aan het vruchtgebruik dat de grond hem zeven jaar op zou leveren.
'En paar weken later stond in de krant hoeveel ik voor dat huis gekregen had. Voor die tijd veel geld. Ik wilde niet verkopen, maar het moest. En uiteindelijk wist iedereen hoeveel geld ik had. Dat vond ik niet prettig, maar ja, het was geld van de gemeente en dat moest verantwoord worden.'
Vijftig jaar later woont hij in de Polbeek en is hij terug op de grond die hij ooit verkocht heeft. Hij schuift zijn stoel tegen de bloemenperkjes aan om het beetje tuin dat hij nog heeft te schoffelen. 'Deze grond is me heilig,' zegt hij. 'Dezelfde grond als zestig jaar geleden. Alleen de schoffel is nieuw.'

reageer als eerste
Meer berichten