Logo zutphensekoerier.nl


Op fietse door Z.

Op fietse in Z.: Na mij de zondvloed

  Column

Het houdt me soms bezig: gaat ons lage landje in de afzienbare toekomst ten onder aan de stijgende zeespiegel?

Het antwoord op die vraag is in hoge mate afhankelijk van of je wel of niet gelooft in het broeikaseffect, de opwarming van de aarde, veroorzaakt door de mens. Ik ben geneigd te geloven dat we de boel behoorlijk verziekt hebben, dat al die milieurampen een gevolg zijn van onze extreme CO2-uitstoot. Ik ben fietskoerier geworden omdat ik het wel lekker vind om op fietse een stukkie weg te trappen, om er mijn brood mee te verdienen, maar ook wel omdat ik een kleine bijdrage wil leveren aan een schonere planeet, te beginnen in Z.
Ondertussen sta ik 's ochtends wel een half uur onder de douche en pak ik ook regelmatig het vliegtuig om even bij te tanken in verre oorden.
Tja, en zo stranden de goede bedoelingen en vind ik het net als de meeste van mijn soortgenoten bijzonder moeilijk verder te kijken dan mijn neus lang is. Zou er dan toch een klein rampje moeten plaatsvinden, niet te erg, maar genoeg om alsnog het tij te keren? Op die manier zijn we als mens op ons best.
Probleempje met de Deltawerken, de boel stroomt onder, de Randstad staat tot aan zijn enkels onder water….en Z. ligt plotseling aan zee. Vinden wij hier niet zo erg maar in het westen wordt er dan natuurlijk moord en brand geschreeuwd. Moeten we ons toch gaan beraden over hoe dit voortaan te voorkomen, slaat de creativiteit toe. Hoop op beter.


Op een parkeerplaats aan de J.P. Heijestraat zie ik een curieuze auto staan, Noordzeegroen. 'Zeepoolitie' staat er op de zijkant, een 'o' te veel. Das natuurlijk opzettelijk, om te voorkomen dat de echte hermandad van Z. de auto van de weg haalt. De eigenaar heeft schijnbaar geanticipeerd op het mogelijke scenario dat onze Hanzestadje in de toekomst een kustplaats is. Ik weet niet of ik zijn strandmobiel een geruststellende voorzorgsmaatregel vind of het als een onafwendbare onheilstijding moet zien.
Na mij de zondvloed… maar morgen ga ik me toch maar opgeven bij de IJsselslag voor een paar zwemlessen.

Benno Geerlings zoeft als fietskoerier dagelijks door de straten. Met de frisse blik van de buitenmens beschrijft hij wekelijks zijn bevindingen, belevenissen en ontmoetingen.

Reageer als eerste
Meer berichten