De blauwe lijn, Julianalaan.
De blauwe lijn, Julianalaan. (Foto: )
Op fietse door Z.

Parkeren

Parkeren kost de automobilist gemiddeld een jaar van zijn of haar leven. Een boude bewering. Het was wat manoeuvreren, maar de stelling staat, vind ik.

Allereerst is daar het daadwerkelijk vinden van een parkeerplek. Druk de stopwatch in vanaf het moment dat de zoektocht begint en zie wat het aan tijd kost. In stad langer dan in dorp. In de randstad een groter probleem dan in de Achterhoek.

De grootste parkeerpijn zit echter in het hoofd. De stress en ergernis. Dat gaat in je lijf zitten. Het hoopt zich op. Soms zie ik het tot een uitbarsting komen, krijgt een parkeerwachter of politieagent de volle laag. Op het verjaardagsfeestje of bij de koffie-automaat is de gemeente de pineut. Het beleid deugt voor geen parkeermeter.

Ik haal de schouders er over op, ware het niet dat ik besef dat er in de parkeeroorlog ook onschuldige slachtoffers vallen. Zoals de fietser, die regelmatig van de sokken wordt gereden door een chauffeur die net te haastig en gretig de vrij gekomen parkeerhaven inschiet. Of de voetganger die zijn trottoir gebarricadeerd ziet door de vierwielers. Maar meer nog de bewoners die de pech hebben te wonen in de straat die is uitverkozen door automobilisten vanwege de strategisch handige ligging, of omdat het daar gratis parkeren is.

Op fietse door de Julianalaan ontwaar ik een recent blauw geverfde stoeprand. Niet de strakke lijn van Mondriaan, maar de losse pols van Bob Ross voert de boventoon. Ik vermoed een actie van de buurtbewoners, maar navraag leert dat het in opdracht van de gemeente Z. is gedaan. De blauwe lijn geeft aan dat hier voortaan maximaal twee uur vrij geparkeerd mag worden. Voor de overkant van de straat gaat binnenkort een totaal parkeerverbod in. De straat is er blij mee. Er werd al jaren geprotesteerd tegen het wild parkeren hier. Vooral de forens die in het centrum werkt, parkeert hier graag gratis zijn auto.

Zo rijdt de ergernis weer een straat verder. Wat blijft in de Julianalaan is een meanderende blauwe lijn als metafoor voor het zwalkende parkeerbeleid dat ons land rijk is en ik denk; ga fietsen!

Benno Geerlings

Meer berichten