Douchecabines op Manana Manana.
Douchecabines op Manana Manana. (Foto: )
Column Op fietse door Z.

Bikkel

Ik heb veel vakanties doorgebracht in een tent. Aanvankelijk had het niets van doen met de drang om één te zijn met de natuur. Het was een economische overweging; de middenklasse in de jaren zeventig kon zich nog geen hotel of vakantiehuisje veroorloven. Toen mijn ouders niet meer met mij op vakantie wilden, ging het per tienertoer met rugzak en tentje Europa in. Nog geen besef van milieuvriendelijk bivakkeren of duurzame voetafdrukken achterlaten. De natuur bestond uit de harde grond onder dat verrekte dunne matje waarop je vergeefs de roes probeerde uit te slapen. In latere jaren toen ik het wielrennen ontdekte, fietste ik met tent richting Zuid-Limburg.

Inmiddels in het besef dat we wat zuiniger om moesten gaan met onze aarde. Het werd een bewuste keuze voor fiets, tentje en dat verrekte matje boven een geriefelijk bed in een rustiek gelegen hotelletje. Tegenwoordig gaan de vakanties per vliegtuig naar verre oorden samen met partner K. We kopen onze vliegtuigschaamte af bij reisbureaus die namens ons ergens een extra boompje planten. Ter plekke zijn we bewust bezig met de lokale natuur. Afgelopen donderdag ging het op fietse vanuit Z. richting Vorden voor een lang weekend op Manana Manana. Het is een campingfestival, dus het tentje gaat mee. Het matje vervangen voor een opblaasbaar tweepersoons matras. Verder is veel bij het oude gebleven. Ik drink minder, maar heb nog steeds paracetamol nodig. Niet tegen de kater maar ter bestrijding van de pijnlijke botten door het laag bij de grond liggen in een te koud tentje.

Een hete douche helpt ook. Helaas zijn campingdouches vaker koud dan warm. Ik druk de knop in van de douchecabine en daar is de koude waterstraal. De cabines ter linker- en rechterzijde zijn hetzelfde lot beschoren getuige de conversatie tussen twee vriendinnen die ik meekrijg. "Lotte is die van jou ook zo koud?" "Jazeker, maar gewoon de kop eronder en doorzetten hoor." "Lotte meid, je bent een bikkel!!" Daar sta je dan twijfelend tussen. Ik spetter wat met de hand en maak daarbij luidruchtig mannelijke geluiden. "Brrrrrrrr, lekkerrrr!" Genoeg indruk gemaakt, de kraan kan dicht. Als ongewassen natuurmens geniet ik de oerritmes van de rock en rollbandjes die op het festival voorbijkomen.

Benno Geerlings 

Meer berichten