Spoorloos aan de Polsbroek.
Spoorloos aan de Polsbroek. (Foto: )
Sport

Spoorloos

Af en toe vind ik op televisie het programma Spoorloos. Ik blijf hangen, meegezogen in de zoektocht van een kind naar zijn of haar biologische moeder of vader, zus of broer. Meestal wordt de persoon gevonden. De hereniging wordt zonder gene gefilmd en gelukstranen vloeien rijkelijk ter plekke en thuis op de bank.

Tegenwoordig kan je op de website van de omroep doorgaan met huilen en te weten komen hoe het de hoofdpersonen verder is vergaan.

Ben ik begaan met het lot van deze mensen? Nee, ik denk het niet. Mijn voyeuristische inborst wordt wel ruim bediend. Hoe gaat het als er geen camera's zijn, geen Derk Bolt om ons direct te betrekken bij de zoektocht? Dagelijks verdwijnen er mensen uit beeld. De aandacht varieert van een klein berichtje in een krant tot een nationaal amber-alert. Vermiste kinderen raken vaker de gevoelige snaar dan een verwarde volwassene die het spoor bijster is geraakt. Een verloren kind is verloren toekomst en het verdriet voor de ouders onpeilbaar diep. Daar kan bijna iedereen aan relateren. Ondanks collectieve zoektochten en steunbetuigingen loopt het vaak slecht af. Ik voel meer boosheid dan verdriet en heb geen behoefte om op internet de nasleep te volgen. Het is te veel.

Op teletekst lees ik het bericht dat er 1600 asielzoekerskinderen vermist worden. De afgelopen 4,5 jaar spoorloos verdwenen uit de asielzoekerscentra. Ik huil niet. Er is geen televisieprogramma dat ze opspoort. Geen collectieve zoektocht. Ze zijn verdwenen in een zwart gat waar ik mij niet in wil begeven, waar haters, handelaren en misbruikers wellustig ronddolen. Buikpijn. Ik hou het ver van huis en buis.

Op fietse door Z. op de doorgang van Martinetsingel naar winkelcentrum Polsbroek hangt aan een boom een verweerd opsporingsbericht voor een kat. Verdwenen huisdieren zijn een categorie apart. De wanhoop van het baasje hangt geplastificeerd met een punaise aan de boom. Wie heeft er meegezocht? Wat voor tranen zijn er gevloeid? Was er uiteindelijk een hereniging of een onheilsbericht. Of erger: is er nog steeds onzekerheid?

Erger dan spoorloos kan leed niet zijn, moge er altijd een hardnekkige Derk Bolt aan je zijde staan.

Meer berichten