Sandrina: "Ik kan razendsnel hoofd- en bijzaken scheiden en werk het liefst met een divers team." (foto: Feikje Breimer)
Sandrina: "Ik kan razendsnel hoofd- en bijzaken scheiden en werk het liefst met een divers team." (foto: Feikje Breimer) (Foto: Feikje Breimer)

Voeten in modder en wortels in regio

"Kort, korter, kortst. Bij Omroep Gelderland zoeken we niet de sensatie, maar de verbinding. Het is de kunst om in een nieuwsitem van 1 minuut en 10 seconden de nuance aan te brengen. Het lukt onze verslaggevers meestal wel, daar ben ik trots op."

Door Feikje Breimer

Oorlogsjournalist wilde ze worden, op reis voor documentaires en de wereld verbeteren. Uiteindelijk zag ze de afgelopen twintig jaar veel moord en doodslag voorbij komen. In Nederland. "Het meisje dat levend in brand werd gestoken door haar vriend. Voor Omroep Gelderland heb ik haar moeder vaak gesproken. Je wil iets van ze vanwege hun verhaal, dat schuurt een beetje. Ik ben altijd mijzelf gebleven en ben zo integer mogelijk. Dat verwacht ik ook van de medewerkers van Omroep Gelderland."

Eerste vrouw

Sinds 1 februari is Sandrina Hadderingh hoofdredacteur van Omroep Gelderland. Ze is de eerste vrouw op deze hoge positie bij de regionale omroepen. "Met mannen én vrouwen werken geeft een betere dynamiek, het liefst zie ik een fiftyfifty verdeling. Diversiteit levert betere besluiten en ideeën op. Onze medewerkers hebben zo'n schwung, drive en passie voor hun werk. We vragen ontzettend veel van de mensen, ze doen hun werk altijd met liefde. Doordat ik zelf met mijn voeten in de modder heb gestaan weet ik donders goed tot hoe ver we kunnen gaan. Laatst leek het er op dat een verslaggever tegelijkertijd moest filmen, radio maken, een webbericht maken, auto rijden en dan ook nog nadenken. Dan realiseer ik mij; dit zou ik zelf ook niet kunnen. Dat mogen we niet vragen."


Sandrina is geboren in Drenthe en woont sinds dertien jaar in de Achterhoek. Wie de taal spreekt van de omgeving legt makkelijker contact. Een belangrijke overweging bij het werven van nieuwe medewerkers voor de omroep. Het liefst zoekt Sandrina mensen met wortels in de regio. "Mijn buurman constateerde na een jaar dat ik zo goed Achterhoeks sprak. Ik lachte, Nedersaksisch is mijn moedertaal! Natuurlijk heeft het een voordeel wanneer je de taal spreekt van de mensen die je interviewt. Toen ik vijf jaar geleden vlak bij mijn huis een tent zag staan waar een Lancaster bommenwerper werd geborgen was dat de aanleiding voor de documentaire 'Voor altijd 21'. We interviewden de nabestaanden van de bemanning die bij de crash in 1944 omkwamen. Inderdaad, tóch oorlogsjournalistiek. Wanneer je een documentaire maakt zoek je altijd een rode draad, een verhaal met een begin en een eind. Soms stellen we iets aan de kaak, maar we gaan niet de barricaden op. Dat past in mijn ogen niet bij de journalistiek." Sandrina wijst naar één van de beeldschermen boven haar bureau. Een plattegrond van Gelderland is in beeld met grote en kleine blauwe stippen. "We weten precies hoeveel mensen waar naar wat kijken. We bieden een combinatie van aandacht voor calamiteiten en mooie verhalen. We willen relevant zijn en er toe doen!"

Meer berichten