Rijkswaterstraat Voorsterallee.
Rijkswaterstraat Voorsterallee. (Foto: )
Column Op fietse door Z.

Snelweg

Ik zit niet graag voor in een auto. Niet aan de chauffeurskant, aangezien ik geen rijbewijs heb, maar ook niet ernaast.

Een rijbewijs heb ik nooit geambieerd. Mijn ervaring als rijder van gemotoriseerd vervoer hield op bij een brommer, een Puch met hoog stuur. Nadat ik door een koppelingsfout mijn stoere brommer liet steigeren bij een kruising en mijn toenmalige, achterop zittende vriendin daardoor ter plekke op het plaveisel achterliet, was het gauw gedaan met mijn liefde voor alles wat mij gemotoriseerd deed voortbewegen. Met de liefde van mijn toenmalige vriendin voor mij was het toen ook overigens gedaan. Ik heb wel nog enige tijd een solex gereden, maar dat mag je toch meer een soort E-bike avant la lettre noemen.

Vele jaren later vloog ik als bijrijder met hoofd door de voorruit van een auto. Sindsdien zit ik niet meer ontspannen voorin. Al helemaal niet op de snelweg. Ik verstar elke keer als er moet worden ingehaald. Je rijdt voorbij een kolossale vrachtwagen en bidt dat ie niet net denkt , laat ik maar even naar links uitwijken. Ik verbaas me dat het bijna altijd goed gaat. Het is een knappe verworvenheid; de kwaliteit van de wegen maar ook de discipline waarmee we ons samen op hoge snelheid van A naar B bewegen.

Op fietse door Z. moet ik een pakketje afgeven op de Voorsterallee. Op de parkeerplaats voor het huis staat een gele pick-up truck. Een prachtige Dinky-toy. Een wagen van Rijkswaterstaat. De eigenaar van de auto is degene aan wie ik het pakketje afgeef. Henk is weginspecteur bij Rijkswaterstaat. Hij zorgt voor veiligheid en doorstroming op onze A-wegen. Meestal is hij ook als eerste aanwezig bij een ongeluk , als het misgaat op het snelle asfalt. Dan zorgt hij voor eerste hulp en kaders. Zoals laatst, bij een ongeluk op de A12. Kantje boord. Er waren kinderen bij betrokken, die krijgen van Henk een knuffelpop die hij stand-by in de auto heeft. Hij heeft voldoening van zijn werk.

Hij vertelt me dat hij zelf ook fanatiek fietser en wielrenner is, met zijn dochter heeft hij op fietse een wereldreis gemaakt. Ik zie de glinstering in zijn ogen. In zijn werk is hij bevlogen maar de echte liefde ligt buiten de cabine.

Benno Geerlings

Meer berichten