Op de Zaadmarkt zie ik daar Marcel weer staan op zijn ladder.
Op de Zaadmarkt zie ik daar Marcel weer staan op zijn ladder. (Foto: )
Column Op fietse door Z.

Onbekommerd

Op het moment dat ik dit schrijf vaar ik met een boot stroomafwaarts richting een nieuwe bestemming op onze reis door Cambodja in Zuid-Oost Azië. We zijn vanuit Nederland vertrokken op de dag voor de Provinciale Staten verkiezingen. Uit de berichtgeving krijgen we gaandeweg mee dat er een politieke aardverschuiving heeft plaatsgevonden en er polarisatie plaatsvindt die ongekend is voor Nederland. Het geeft een gevoel van onbehagen.

Wij reizen uitgerekend door een land waar verdeeldheid in een nog niet al te ver verleden uit de hand is gelopen en heeft geleid tot dood en verderf.

In gesprekken met lokale bevolking begrijp ik dat de meningen onder hen nog steeds verdeeld zijn wie er uiteindelijk schuldig zijn geweest aan de moordpartijen. Daar zou het niet om moeten gaan denk ik, meer hoe we voortaan voorkomen dat dergelijke situaties oncontroleerbaar uit de hand lopen, waar ook ter wereld.

Mijn zwager Han presenteerde tijdens onze reis zijn boek "Dan kan je mooi je nieuwe trui aan". Het handelt over zijn avonturen als drummer en popjournalist gedurende de afgelopen decennia. Het eerste exemplaar overhandigde hij aan mede-achterhoeker Matthijs van Nieuwkerk. In zijn slotwoord zegt van Nieuwkerk dat het wat hem betreft gaat om een beetje lief zijn voor elkaar, dan komt het allemaal wel goed. Ik sluit me daar bij aan. Ik zou eraan toe willen voegen, luister naar elkaar en veroordeel niet. Naïef, en behaaglijk zoet moralistisch? Laat het zo zijn.

Ik hoop bij terugkomst weer het stadje aan te treffen waar ik me veilig voel. De bekende gezichten, die bezig zijn met de dagelijkse gang van zaken, waar geen gif en verwijt bij komt kijken.

Op fietse over de Zaadmarkt zie ik daar Marcel weer staan op zijn ladder, spons en trekker in de hand. Hij trekt een spoor van schone ruiten door de binnenstad van Z., dat doet hij ook al tientallen jaren, met veel plezier en met een vriendelijke groet voor een ieder die zijn pad kruist.

Dat is het stadje dat ik terug wil zien en waar ik nog lang onbekommerd wil fietsen. Naïef, behaaglijk zoet? Misschien... laat het zo zijn.

Benno Geerlings 

Meer berichten