Isendoornstraat verlaten: leerlingen staken?
Isendoornstraat verlaten: leerlingen staken? (Foto: )
Column Op fietse door Z.

Spijbelen

Na ons de zondvloed. Het spreekwoord klotste de afgelopen weken regelmatig door mijn weke hersendelen. Er wordt op politiek niveau gedebatteerd over een klimaatakkoord. De druk is niet hoog genoeg om de eigen stellingen te verlaten. We verzuipen nog niet, het zal onze tijd wel duren. De jeugd lijkt die onheilstijding begrepen te hebben en staat op. Terecht; het is niet onwaarschijnlijk dat zij in de toekomst naar hun werk moeten zwemmen.

Voor zover ik het mij kan herinneren was het in 1983 de laatste keer dat ik voor het laatst demonstreerde. Ik was jong en mijn toekomst werd bedreigd. Het was een tijd waarin met name jongeren massaal de straat opgingen om min of meer georganiseerd te protesteren tegen vermeende misstanden. Een deel van de generatie voor ons sprak er zijn afkeuring over uit. Links werkeloos tuig. Maar die ene dag in 1983 gingen ook de oudjes mee de straat op, wakker geschud door onze noodkreten en acties. Ban de bom.

De jeugd van nu is individualistisch en niet begaan met het lot van de wereld; je kan het maar mis hebben. Hoe blij ben ik te horen dat de protestbeweging onder jongeren in België is overgeslagen naar Nederland. De kinderen gaan staken, op een schooldag. En ja hoor, zoals verwacht; er wordt afkeurend op gereageerd door een deel van mijn eigen zelfvoldane generatie. Wij hebben er een zooitje van gemaakt en hebben dan ook nog eens het lef te bepalen of en hoe de jeugd er op mag reageren. Er mag niet gespijbeld worden. Ga maar netjes demonstreren in het weekeinde. Een psychiater presteert het zelfs om het geestelijke kindermishandeling te noemen. De onwetende kindertjes worden door hun linkse activistische ouders aangezet om de straat op te gaan. Gehersenspoeld zullen zij trauma's voor het leven oplopen. De dame in kwestie is wat mij betreft zelf van het padje geraakt. Het is de afkeurende teneur waar ik me voor schaam. Op fietse door de Isendoornstraat, waar zich een cluster van middelbare scholen bevindt, oogt het verlaten. Logisch, het betreft een zaterdag. De kinderen genieten van hun vrije weekeinde. Ik hoop op hetzelfde beeld deze donderdag als de schoolgaande jeugd van Z. massaal naar Den Haag is vertrokken om ons wakker te schudden. Indien nodig, wens ik ze nog veel burgerlijke ongehoorzaamheid toe.

Benno Geerlings 

Meer berichten