Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Middagdutje

Wanneer ik in lotushouding op de grond ga zitten, komt Lotje met haar kop omhoog. Meestal gaan we spelen als ik op de grond zit, maar dit keer zijn er details aan de manier waarop ik zit anders dan normaal. Ik heb witte oordopjes in mijn oren met een snoertje eraan en dat snoertje gaat het apparaat in waar ik dagelijks veel te vaak op kijk, tegenwoordig ook bij het wandelen. Daarbij heb ik mijn ogen dicht en mijn handen op mijn schoot, in plaats van dat ze een uitnodigend gebaar naar haar maken om erbij te komen. Heel vreemd wat ik doe.

Lotje begint dan ook te piepen en legt een pootje op mijn schoot. In mijn oordopjes hoor ik een stem zeggen dat ik geluiden van mijn omgeving niet hoef te negeren, ik mag ze registreren zonder er iets mee te hoeven doen. Lotje piept harder, want waarom aai ik haar niet en waarom hou ik mijn ogen dicht als ze piept, weet ik dan niet dat ze verschrikkelijk veel verdriet heeft wanneer ik haar negeer?

'Heel vreemd wat ik doe...'

Ik overweeg aan tafel achter mijn laptop te gaan zitten. Lotje heeft geleerd dat ze me met rust moet laten wanneer ik achter de laptop in de werkhouding zit. Maar het lijkt me niet de bedoeling van mediteren om net te doen of je aan het werk bent om met rust gelaten te worden.

Omdat in stilte op de grond zitten ook nieuw voor Lotje is, geef ik haar de tijd eraan te wennen en ermee om te leren gaan. Mijn ogen zijn gesloten, mijn hoofd buigt naar voren en mijn lichaam voelt zwaar aan. 'Probeer je ademhaling te tellen en wanneer je gedachten afdwalen, begin je gewoon met tellen waar je gebleven was,' zegt een stem in mijn oortjes.

Waar was ik gebleven, denk ik als ik liggend op de grond wakker word. Lotje ligt naast me te slapen. Als ik haar aai, tilt ze haar kop op en zegt: 'Fijn hè, slapen op de grond?'

Meer berichten




Wat vindt u?

Roetveegpiet of niet?



Reageren!

Shopbox