Logo zutphensekoerier.nl


Eke Mannink: ''Een boek over afstandsmoeders bestond nog niet'' (Foto: Ruud Loth)
Eke Mannink: ''Een boek over afstandsmoeders bestond nog niet'' (Foto: Ruud Loth) (Foto: Ruud Loth)

Boek over afstandproblematiek

Praten. Dat is volgens Eke Mannink het beste, als je adoptiekind bent en wilt weten waar je nu eigenlijk vandaan komt. ''Het ligt misschien wel erg voor de hand, maar praten is toch het beste. Praat met je adoptieouders, met eventuele andere betrokkenen. Uiteindelijk wil je weten waar je wortels liggen.'' Mannink schreef een indringend boek met als titel Zo stroom ik van je over. Het ligt in de boekhandel.

ZUTPHEN - ''Ik heb veel reacties gehad, ''zegt de Tondense (1968) in haar schrijfkamer in Zutphens centrum. ''Daar had ik niet op gerekend, zoveel respons. Mensen herkennen zich in mijn boek. De mails en brieven stromen binnen. Van een mij onbekende afstandsmoeder begreep ik: er bestonden al wel studies over afstandsproblematiek, maar een boek, een verhaal rondom de adoptiedriehoek (kind, afstandsmoeder, adoptieouders was er nog niet. Ze herkende zich er helemaal in. Dat vond ik geweldig.'' In de roman gaat Evelien op zoek naar haar biologische moeder en de reden waarom die haar kort na de geboorte weggaf. Eveliens adoptieouders doen hun best, maar de relatie is afstandelijk. Evelien besluit zichzelf Eva te gaan noemen – de naam die ze bij haar geboorte meekreeg. Na veel juridisch gedoe lukt dat. Eva ontmoet haar biologische moeder eenmaal en komt daarna via een omweg in contact met haar vader in Engeland.

Het verhaal is grotendeels autobiografisch. Ook Mannink werd na haar geboorte afgestaan. Ze kwam bij adoptieouders terecht met wie ze een moeizame relatie had. ''Mijn adoptiemoeder heeft het boek gelezen. Onze relatie is nu gelukkig opener.''

Oorspronkelijk ging Eke als Erika door het leven. ''Eigenlijk had ik mijn naam al veel eerder willen veranderen. Het was beter geweest als ik op jongere leeftijd naar mijn echte ouders op zoek was gegaan, maar dat deed ik niet uit respect voor mijn adoptieouders. Met mijn natuurlijke moeder heb ik bijna een jaar lang contact gehad. Daarna niet meer. Ze kon het niet meer aan, zei ze. Meer weet ik niet. Ook haar andere kinderen begrepen het niet. Achteraf is het makkelijk oordelen over wat haar overkwam. In de jaren zestig werd heel anders over ongewenste zwangerschappen gedacht dan nu. De druk op mijn moeder was enorm. Ze kreeg een sportauto als ze het kind weg zou geven. MIjn natuurlijke vader, die ik ontmoette toen ik begin dertig was, heeft me altijd verweten dat ik pas zo laat bij hem aanklopte. Hij heeft een ingewikkeld karakter, net als ik wellicht, maar we hebben wel contact.'' Gezien de actualiteit van het onderwerp en de vele reacties denkt de schrijfster erover om lezingen te verzorgen. Mannink was in het begin van haar beroepsleven radiojournalist.

Ze is momenteel auteur van beroep, doet eindredactie, werkt aan een biografie in opdracht, was stadsdichter van Zutphen en schreef vijf dichtbundels. Zo stroom ik van je over, uitgeverij Elikser Leeuwarden, euro 18,50.

Meer berichten

Shopbox