Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Kippentelevisie

Mijn vriendin heeft een paar dagen haar zusje met twee van haar kinderen op bezoek. De kinderen zijn zes en vier en allebei gek op Lotje.

'Verschrikkelijk lief is Lotje, vindt zij het ook leuk dat we komen?,' vraagt het meisje.

'Verschrikkelijk leuk,' zeg ik.

'We hebben speelgoed meegenomen,' zegt het jongetje van vier. 'Dat mag Lotje niet opeten.'

'Dat is goed, ik zal het haar zeggen. Maar ze heeft eigen speelgoed en ze eet eigenlijk nooit zomaar speelgoed op. Ze heeft speciale brokken die ze kan eten.'

'Zijn die lekker?'

'Heel lekker.'

'Mag ik die eten?'

'Nee,' zeg ik lachend, 'dat zijn brokken voor honden, niet voor mensenkinderen.'

Na twee dagen spelen met Lotje hebben de kinderen Lotje moe gekregen. Niet eerder lag ze van een afstand te kijken naar hoe de kinderen spelen in plaats van kwispelend mee te rennen. Ze hebben van de struiken aan de kant van de buurman een hut gebouwd. Lotje schrikt op en rent vrolijk naar de hut van de kinderen. Kwispelend komt ze de struiken uit met in haar bek een botje. Ze legt het aan de andere kant van de tuin op het gras. Dan duikt ze nog een keer de struiken in en wandelt weg met nog een botje. Zo gaat het even door tot er ook nog twee kauwpoppen en een bijtring uit de struiken zijn gehaald.

'Waarom doet ze dat,' vraagt het meisje. 'Die mogen best in onze hut liggen, hoor.'

'Jullie hut is eigenlijk haar favoriete plek om naar de kippen te kijken. Alsof ze voor de televisie zit, met een lekker botje of speelgoed. Je mag van haar wel in de hut spelen, alleen niet met haar lekkere botjes.'

'Doen wij thuis ook. Met chips op de bank tv kijken,' zegt het meisje. Ze pakt een botje van het gras. 'Kom Lotje, gaan we samen kippentelevisie kijken.'

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox