Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Bourgondiër

Lotje is een Franse hond en misschien is het een vooroordeel en gebaseerd op clichés, maar zoals alle Fransen is ook onze lieve, schattige Lotje kieskeurig. Wanneer we brokken voor haar neerzetten, zelfs als het haar eigen brokken zijn, hangt ze een paar tellen boven het gerecht om te beoordelen of het echt wel datgene is wat ze besteld heeft. Als ze een stukje appel krijgt, drukt ze voorzichtig haar neus er tegenaan en ruikt kort met elk neusgat of het wel de juiste appel is. Bovendien moet die, voor de narijping, op de juiste manier bewaard zijn. Ze is vooral kritisch op het gehalte koolstofdioxide in een appel, daar kan ze hele betogen over houden.

'Ik heb graag,' piept ze vanuit haar mand, 'de De Franse Reinette. Die is heel zoet en sappig, geoogst in oktober en vervolgens in een zuurstofarme omgeving bewaard op een temperatuur zo rond de vijf graden. Het liefst iets kouder, maar dat doen maar weinig appelboeren.'

Ze zet voorzichtig haar tanden in het stukje appel en bijt. Ze gooit haar kop de lucht in om het stukje goed door de mond te kunnen laten rollen. 'Nou, vooruit dan maar…'

Qua drinken heeft ze totaal geen ondergrens. Ook dat is Frans. In het bos slurpt ze uit kleine plasjes water die op het pad liggen, in de regen gooit ze haar kop naar achteren en vangt de druppels op in haar bek. Maar het liefst drinkt ze, tot aan haar knieën en ellebogen erin, het troebelste water dat er te vinden is.

Als Lotje de juiste brokjes heeft gegeten en als dessert een Franse Reinette heeft gekregen, is ze het gelukkigste hondje dat er bestaat. Met haar pluizige staart waggelt ze naar buiten. Ze neuriet ‘Non, je ne regrette rien’ van Edith Piaff om de rest van de middag naar de kippen van de buurman te gaan zitten kijken. En ook dat is Frans.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox