De zaal zit vol, een enkele luisteraar zit op de trap of leunt tegen de wand. Esther Apituley speelt altviool tijdens het 7e concert in de serie concerten Zoden aan de Dijk in de IJsselstroom. (foto: Feikje Breimer)
De zaal zit vol, een enkele luisteraar zit op de trap of leunt tegen de wand. Esther Apituley speelt altviool tijdens het 7e concert in de serie concerten Zoden aan de Dijk in de IJsselstroom. (foto: Feikje Breimer) (Foto: Feikje Breimer)

Met Bach kun je alle kanten op

Het kraakt en raspt, tokkelt en huilt. 'Dit is geen muziek' heet het stuk in het Frans. Ademloos luisteren zestig bezoekers naar de altvioliste die verbijsterende klanken uit haar viool perst en slaat. "Ik wist ook niet dat ik zulke klanken uit mijn instrument kon halen" geeft Esther Apituley lachend toe.

Zutphen- Het is zondagmiddag 7 januari. Esther Apituley speelt het nieuwjaarsconcert in de serie Zoden aan de Dijk in de IJsselstroom.

Esther: "Bach is de grootste componist ooit. Hij was diepgelovig en als je naar de Matthäus Passion luistert ga je vanzelf in God geloven zo mooi is dat. Bach heeft bij zijn composities nooit aangegeven op welke manier hij wil dat je het speelt dat geeft veel ruimte voor interpretatie. Mijn manier van spelen ligt van tevoren niet vast, het hangt af van het moment en hoe ik mij voel."

Vervolgens speelt Esther drie keer hetzelfde adagio van Bach in drie verschillende stijlen. Aan het publiek de vraag welk hen het meest aanspreekt. "De eerste!" laat één van de toehoorders direct weten. Die muziek resoneert met mij zoals ik ben."

Een ander omschrijft hetzelfde stuk als "Romantisch, slepend en speels." En hoewel de meeste toehoorders het meest gecharmeerd waren van de eerste en tweede variant zijn er enkele bijzonder enthousiast over de derde variant vanwege het vuur en de passie.

"Natuurlijk!" verklaart Esther de stijl, "in de derde variant ga ik direct over vier snaren volle kracht vooruit."

Esther vergelijkt vervolgens het solo spelen op een altviool als het lopen van de marathon op bergschoenen. "Het instrument is dikker, groter en zwaarder dan een gewone viool."

De uitdaging gaat Esther geenszins uit de weg en vol vertrouwen neemt ze haar toehoorders mee in een luisteroefening van de moderne componist Jacob ter Veldhuis; Syracuse. Wat horen we op de geluidsband? "Gondeliers in Venetië? Voetbalspel in Afrika?"

Het weemoedig roepen op de achtergrond tijdens het vioolspel van Esther blijken vissers op Sicilië te zijn. Na deze toelichting speelt ze het stuk opnieuw.

Esther staat met haar rug naar de IJssel zodat de toehoorders zowel Esther kunnen zien en horen als de IJssel zien stromen. Het water staat hoog, een meerkoetje drijft op de stroming mee terwijl de Siciliaanse vissers op de achtergrond roepen. Het laatste stuk dat Esther speelt is de Chaconne van Bach. "Dit is een berucht stuk," kondigt Esther aan.

"Technisch is het moeilijk, maar het thema is ook bijzonder. Bach schreef het nadat hij van een reis terugkwam en hoorde dat zijn vrouw was overleden. In dit stuk zit alles, verdriet, liefde en troost."

Na de laatste klank is het even doodstil. Dan een donderend applaus.

estherapituley.com

Meer berichten

Shopbox