Logo zutphensekoerier.nl


Jeroen en Isabel laten de foto's van de reis naar Polen zien. "Hier zie je het monument Majdanek, dat was erg indrukwekkend." (foto: Feikje Breimer)
Jeroen en Isabel laten de foto's van de reis naar Polen zien. "Hier zie je het monument Majdanek, dat was erg indrukwekkend." (foto: Feikje Breimer) (Foto: Feikje Breimer)

Zelf ervaren in plaats van boeken

"Op school hebben we eerst de film The Pianist gekeken over een pianist in Warschau tijdens de Tweede Wereldoorlog. Twee leerlingen wilden daarna niet meer mee op reis naar Polen. Het was echt geen vakantietrip, we bezochten Warschau en Treblinka en hebben rondgelopen in concentratiekamp Majdanek."

Warnsveld- Isabel Visschers en Jeroen Post zitten op het Isendoorncollege in Warnsveld. Beiden bezochten samen met dertien andere leerlingen van deze school eind september Polen. Ze doen dit jaar examen; Isabel voor de HAVO en Jeroen voor het VWO. De reis naar Polen zal het onderwerp zijn van hun profielwerkstuk.

Geen verplichting

Jeroen: "Onze leraar geschiedenis Owen Lammertink had de reis naar Polen al eens gemaakt en organiseerde dit nu voor de leerlingen. We hebben het er van tevoren in de lessen over gehad. Het was zeker geen verplichting om mee te gaan." Isabel: "Het was vanaf het begin duidelijk dat dit geen reis voor de leuk was, maar ik zag er niet tegen op. Zelf ervaren is echt anders dan uit de boeken. Voor mij was het de eerste keer dat ik een concentratiekamp zag." Jeroen was al eens naar Westerbork geweest en in Vught maar was desondanks erg onder de indruk. "Het was vooral het idee. Zo stonden we in Majdanek op een heuvel en zagen op 400 meter afstand de stad liggen. De gids vertelde ons dat wat er in de Tweede Wereldoorlog hier gebeurde zichtbaar was vanuit de stad." Isabel: "In Warschau vertellen ze je wat er gebeurt is, in Treblinka krijg je het verhaal te horen. In Majdanek zijn de gaskamers er nog, de crematoria en de barakken. Daar realiseerde ik mij wat een overtuiging met mensen kan doen.

Vermoord

In Treblina huilde ik toen daar tot mij doordrong dat er 900.000 mensen vermoord zijn. Die onmenselijkheid." Jeroen: "Het voelde onwerkelijk alsof het een simulatie is maar het was echt. Echt heel onwerkelijk. We waren gelukkig met een goede groep op bezoek. We konden er met elkaar over praten, of juist niet. Wat vooral belangrijk is is dat dit niet vergeten wordt, dit mag niet weer gebeuren." Isabel: "Ik kan het wel goed van mij afzetten, maar het is goed om hier aandacht aan te besteden. Ik realiseer mij nu meer dan voor de reis hoe goed we het in Nederland hebben. Hoe gezegend we zijn. Ik heb er afgelopen week in de Franse les over gespreken en moet bij Duitse in het Duits vertellen hoe onze reis naar Polen was." Jeroen: "Ik zal hier nog vaak aan denken, de machteloosheid en het onbegrip. Hoe heeft dit nu kunnen gebeuren? Hoe voorkom je dat dit in Nederland gebeurt."

reageer als eerste
Meer berichten