Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
De vijf jaargetijden

Het zalig (n)ietsdoen

Het is vakantietijd en dat is duidelijk te merken. Inwoners, bezoekers en stad staan in zomerstand, zeker als de zon schijnt.

Ik vind het een apart fenomeen: 'vakantie'. Agenda's waarin normaal gesproken geen gaatje te vinden is, worden schijnbaar moeiteloos leeggemaakt. Deadlines worden nog snel gehaald, of naar achteren geschoven. Tijdens de vakantie is alles waar je normaal gesproken zo druk mee bent, ineens minder belangrijk. In het Engels zeggen ze: 'I'm taking a break'. Dat vat het fenomeen vakantie goed samen: je 'breekt' voor even met wat je doet, waar je bent en – tot op zekere hoogte – met wie je bent.

Vakantie biedt in ieder geval de gelegenheid om uit je gebruikelijke rol te stappen. Al is dat voor sommige rollen moeilijk denkbaar. Die gedachte bekruipt mij wel eens als ik naar zo'n donkere – letterlijk en figuurlijk – Scandinavische politieserie kijk. Kan een gedreven rechercheur ooit loskomen van zijn of haar werk? Kun je het ene moment tot aan je nek toe in een onderzoek zitten en het volgende moment met een cocktail in de hand aan de poolbar op een tropisch eiland?

Is de paus alleen nog maar Franciscus als hij op vakantie is, of blijft hij ook altijd 'Il Papa'? Loskomen van je werk en van jezelf is niet zo gemakkelijk. Wel nuttig en noodzakelijk wil je met een frisse blik kunnen kijken. Oplossingen, ideeën, inzichten; ze gedijen bij een periode van zalig nietsdoen. Vlak echter ook het zalig 'ietsdoen' niet uit.

Vakantie is: eindelijk uren achter elkaar lezen voor ontspanning; als bezoeker 9 minuten stil staan bij een kunstwerk in plaats van de gemiddelde 9 seconden; de ultieme Spotify vakantieplaylist samenstellen; tot middernacht natafelen met dierbaren, want er hoeft morgen toch niet gewerkt te worden; je eigen stad verkennen met de ogen van een toerist. Wat een heerlijkheid.

Is het niet een fantastisch gedachte dat u eigenlijk elke dag even vakantie kunt houden door u mee te laten voeren in een ander verhaal dan uw eigen verhaal? Die verhalen zijn te vinden in bibliotheken, theaters, filmhuizen en musea, maar ook in een fluisterboot, tijdens een stadswandeling of aan de poolbar. Eigenlijk gaat het om aandacht geven. Door tijd te maken voor iets of iemand, raak je even (ver)los(t) van jezelf. Je neemt vakantie van jezelf. En dat kan erg rustgevend zijn.

Ik wens u een aangename vakantie toe met alle ruimte voor zalig nietsdoen en zalig ietsdoen.

Tiana Wilhelm,

directeur Musea Zutphen


Volgende maand schrijft mijn collega Hans Heesen, directeur van filmtheater Luxor, op deze plek.

reageer als eerste
Meer berichten