Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Expeditiebedrijf

De opa van mijn opa had, aan de Lievevrouwenstraat in Zutphen, een expeditiebedrijf. Het bedrijf telde in zijn gloriedagen vierentwintig paarden. Ze vervoerden in en om Zutphen alles wat verplaatst moest worden: inboedel, melkbussen van boeren of steenkolen voor het armenhuis. De opa van mijn opa was een fenomeen, een bekend en rijk man in Zutphen en omgeving. Als de oorlog niet had plaatsgevonden, had de familie nu een groot transportbedrijf gehad.
Om het geld binnen de familie te houden, is de opa van mijn opa met zijn nicht getrouwd. Ik klaag tegen mijn opa dat we daardoor in de familie nu zoveel last hebben van astma. Dat astma volgens sommige wetenschappers een teken van inteelt is.
Hij wuift het weg. 'Dat ging vroeger nou eenmaal zo.'
Boven de bank in zijn kamer hangt een foto aan de muur van een transport met tien paarden over de Burgemeester Dijckmeesterweg. Op de kar ligt een enorme tank.
Ik haal de foto van de muur en leg hem tussen ons in.
'Kijk,' zegt opa, 'daar loopt mijn vader en dat is mijn opa. En valt je iets op?' Hij pauzeert en laat me naar de foto kijken. Ik zie het niet.
'Er staan geen vrouwen op de foto. Als dit tegenwoordig op straat te zien zou zijn, dan waren er vrouwen bij. En werkten er vrouwen in het bedrijf.'
Hij wijst op een bezemwagen die achter de paardenkar aanloopt. 'Dat is niet voor de paardenstront. Dat denken veel mensen. Drie weken voor dit transport hadden ze hetzelfde transport gedaan en toen kwamen er veel straatstenen los door het gewicht van die tank. Die kar is van de gemeente om de straat te repareren zodra er iets misgaat, tot aan Eefde. En dat is politieagent Nijenhuis. Maar daar vertel ik een andere keer wel over.'

Meer berichten