Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Doof

Mijn opa heeft last van een doofheid waar niks meer aan valt te doen. Geen enkel gehoortoestel werkt goed genoeg. Zijn grootste probleem is dat hij zijn telefoon niet hoort overgaan. En als hij ziet dat hij een oproep heeft gemist, begrijpt hij vervolgens zijn telefoon niet goed genoeg om te kunnen achterhalen wie er gebeld heeft. De enige oplossing voor zijn doofheid is continu naar zijn telefoon kijken om te kunnen zien of dat ding overgaat. Maar dat doet hij niet.
Dus zodra hij op het scherm ziet dat hij iets gemist heeft, rijdt hij met de scootmobiel naar een van zijn kleinkinderen om te vragen wie hem heeft gebeld.
Laatst stond hij bij mij voor de deur. Een reclame-sms van Vodafone.
'Vodafone? Die ken ik niet, wie is dat?'
Om daar een oplossing voor te vinden zijn we samen bij Beter Horen. We gaan een telefoon testen die mogelijk nog harder kan dan de telefoon die hij nu heeft.
Dat lijkt onmogelijk, want als opa bij mij op bezoek is en hij wordt gebeld, begint bij de buren de hond te blaffen en hoor ik de buurman zelf geschrokken de telefoon opnemen. Zo hard rinkelt zijn telefoon.
De medewerker van Beter Horen plaatst de simkaart van opa in de nieuwe telefoon en ik bel zijn nummer. Als de telefoon overgaat, steken de verkoper en ik automatisch onze vingers in onze oren. Opa kijkt me vragend aan. 'Hoor jij iets?'
Ik lach en probeer boven het gerinkel van de telefoon uit te komen. 'Ja, heel hard!' roep ik.
Opa kijkt een paar keer van mij naar de verkoper en weer terug. 'Dan heeft het ook geen zin een nieuwe telefoon te kopen. Jongen, stop maar met bellen en haal die vingers uit je oren. We kunnen gaan.'

Meer berichten