Logo zutphensekoerier.nl


Foto: Tim Pardijs
Tole Bobbink

Voor de liefhebber

Mijn opa noemde het huis dat mijn vriendin en ik twee jaar geleden hebben gekocht, een huis voor de liefhebber. Het is klein, maar sfeervol, en we hebben veel moeten klussen.

Na twee jaar is het eindelijk af en om te vieren dat het af is, zetten we het in de verkoop.


Op de ochtend dat de huisfotograaf foto's komt maken voor Funda, zit ik om half zeven op mijn knieën om de vloer te schuren en te schilderen. Als de fotograaf niet te vroeg komt, is de verf net op tijd "stofdroog" en kan erop gelopen worden.

Een paar uur later, maar een uur te vroeg, klopt de huisfotograaf aan. 'Ik moest kloppen, want de bel doet het niet,' zegt hij lachend. 'Sorry dat ik te vroeg ben, een eerdere klus ging sneller dan gedacht.'


Trots presenteer ik hem de woonkamer. Hij lijkt niet onder de indruk.
'Maak je de keukenkastjes nog even schoon?' zegt hij zakelijk.
'Je bent nog geen twee tellen binnen en doet nu al als mijn vriendin?' probeer ik het ijs te breken.
'En de ovenschalen moeten de oven uit, dat staat niet mooi op de foto.'
Hij loopt met een apparaat door het huis om alle kamers op te meten. Als hij beneden komt, kijkt hij me vertwijfeld aan. 'Er is geen enkele muur recht in dit huis, klopt dat?'
'Ja,' zeg ik, 'daar hebben we tijdens de verbouwing heel wat problemen mee gehad. Een keuken inbouwen is lastig als niks recht is.'


Wanneer we een week later de foto's ontvangen en ze aan de brochure worden toegevoegd, moet ik denken aan de woorden van mijn opa. Het is nog steeds een huis voor de liefhebber, maar dit keer voor de liefhebber van een mooi en knus huis, al zeg ik het zelf. Iemand heeft het zelfs een poppenhuis genoemd. Wie wil er nou niet wonen in een poppenhuis?

reageer als eerste