Logo zutphensekoerier.nl


Floris: "Kunst moet in de dagelijkse ruimte staan, een galerie moet niet het doel zijn." (foto: Feikje Breimer)
Floris: "Kunst moet in de dagelijkse ruimte staan, een galerie moet niet het doel zijn." (foto: Feikje Breimer)

Om aan te raken en in te klimmen

"Mensen denken dat ik hier de hele dag aan het hakken en zagen ben maar het grootste deel van de tijd ben ik bezig met voorbereiding. Bij deze kers haal ik al het spint, het verse hout weg. Hier in het bos voel ik mij rijk."

Vorden- Floris Brasser heeft een bos, een bos van een halve hectare waarin hij inmiddels dertig jaar werkt aan zijn kunst. "Ik ben begonnen met mensenvallen geïnspireerd op muizenvallen. Eerst verleiden en dan klats! Een combinatie van hout en ijzer die behoorlijk gevaarlijk was. Ik heb veel met staal gewerkt, staal is makkelijker dan hout maar het stinkt! Hout is eerlijker, ieder stuk is uniek. Ik ben mijn hele leven al met hout bezig, op de middelbare school kreeg ik van de handenarbeidleraar het mooiste stuk hout, kersenhout.

Het lastige is dat ik veel hout heb liggen, maar ik durf er niet in te zagen. Het moet goed zijn, zo ben ik opgevoed. Het moet goed zijn en daar kom ik maar moeilijk van los. Ligt er brandhout dan zet ik daar zo de zaag in en het lukt. De School van het Falen van William Kentridge uit Zuid-Afrika spreekt mij enorm aan. Hij heeft in Rome een kademuur volgetekend, hij heeft de tekeningen geëtst in de vervuiling op de muur. Waanzinnig!"

Twee billen

Het bos van Floris ligt op Het Grote Veld bij Vorden. Een kleine vrachtauto blokkeert de toegangsweg. Er achter staat een trekker met zoveel alg-aanslag dat daarin makkelijk een tekening te maken valt. Tussen de bomen staat een wenteltrap, een stam waarin halverwege zich duidelijk twee billen aftekenen, een blok hout met daarop een grote kiezel gevat in ijzerdraad.

Floris: "Ik creëer dialogen. Zie je die stammen met de ijzeren hoekjes? Dat is mijn oplossing voor oorlog. Heb je onenigheid met iemand dan moet je beiden aan de uiterste kant van elkaar gaan staan en dan langzaam naar elkaar toe lopen. Het evenwicht beslist wie gelijk krijgt."

IJsselbiënnale

Tijdens de IJsselbiënnale exposeert Floris werk bij de IJsselstroom aan de oever van de IJssel in Zutphen. Hooggestamde koppen kijken vanuit de tuin naar de IJssel. Voor het gebouw staat één van zijn klimbeelden in de vorm van een frietzak. Floris: "Kunst hoort overal aanwezig te zijn, bij de huisarts, in het winkelcentrum, waar je maar komt.

Kunst moet zich verhouden tot de locatie waar het staat, voldoet het niet meer? Haal het dan weg en zet het ergens anders neer! Pas heb ik een beeld van mij gerepareerd, er zat een rotte plek. Het was daarna nog mooier, de kop had een mondholte gekregen. Het hoogste werk dat ik heb gemaakt is ruim zeven meter, ik zou nog graag een hoge toren maken, maar ik doe alles zelf en in mijn eentje is dat te zwaar. Met een kettingzaag moet je echt werken, met mijn kers die daar staat heb ik nu besloten dat ik dat gewoon ga doen. Gaat het fout, gaat het fout. Ik ben nu zestig, dit is het eerste stuk hout waar ik het zo ga aanpakken."

florisbrasser.com

reageer als eerste