Logo zutphensekoerier.nl


Tole Bobbink

Column Tole Bobbink: Bankafschriften

Mijn opa hoort weinig en heeft een slecht kortetermijngeheugen. Maar met zijn ogen is niks mis. Wanneer ik op een rustige maandochtend bij hem op bezoek ben, legt hij me uit waarom dat handig is.
'Mijn overbuurman ziet bijna niks meer. Hij loopt veel over de gang met een rollator. Hij heeft een grote bril en hij staat hier vaak buiten om zich heen te kijken of hij loopt een rondje om het gebouw.'
'Ja, ik weet wie je bedoelt, die man komt ook wel eens bij je op bezoek.'
Mijn opa knikt gehaast. 'Ja, die. Nou, hij krijgt zijn bankafschriften nog op papier thuisgestuurd, maar hij kan ze zelf niet lezen. Hij komt dan bij mij langs en vraagt of ik de afschriften voor wil lezen. Van de hele maand. Hij hoeft niet bang te zijn dat ik er belang bij heb. Het interesseert me werkelijk niks wat hij met zijn geld doet en ik ben het vergeten zodra hij hier de deur uit is.'
'De dove helpt de blinde,' roep ik door het lachen heen.
Opa kijkt me glimlachend aan tot ik uitgelachen ben. 'Ach ja, als ik de bladzij van een boek omsla, ben ik alweer vergeten waar het over gaat.'
'Dus dan weet je ook niet welke dag het vandaag is?'
'Jawel, dat staat op de kalender. Dagen die ik gehad heb, daar zet Buurtzorg een kruis doorheen.'
'En als de Buurtzorg de dagen vergeet door te kruisen?'
'Och, dan kijk ik in de gids. Maar dat gebeurt niet. De meisjes van de Buurtzorg zijn geweldig, ze helpen me met alles.'
Hij knikt bedenkelijk. 'Morgen ga ik met de overbuurman eten. Hij luncht altijd in de kantine. Hopelijk krijg ik dan wel wat naar binnen, niet omdat ik honger heb, maar omdat ik ervoor betaald heb.'

1 reacties